tło.jpg

Dla osób:

  • zmagających się z trudnymi emocjami,

  • mających problemy w relacjach z innymi ludźmi,

  • napotykających trudności w radzeniu sobie z wyzwaniami codziennego życia,

  • z  zaburzeniami nastroju (z depresją, chorobą afektywną dwubiegunową),

  • z zaburzeniami lękowymi (w tym z fobiami, lękiem panicznym, fobią społeczną),

  • z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi,

  • z zaburzeniami osobowości (m.in borderline),

  • z zaburzeniami snu,

  • z zaburzeniami odżywiania,

  • które przeżyły traumatyczne wydarzenie.

Nasi terapeuci:

DSC04282.JPG
DSC04245.JPG
DSCN9757.JPG
IMG_4066 Copy (1).JPG

PSYCHOTERAPIA POZNAWCZO-BEHAWIORALNA DOROSŁYCH DZIECI I MŁODZIEŻY

Czym jest terapia poznawczo-behawioralna?

Terapia poznawczo-behawioralna jest metodą leczenia opracowaną przez Aarona T. Becka w latach 60 tych. Pierwotnie koncentrowała się na leczeniu depresji, jednakże później jej model i metody zostały zaadaptowane do pracy z różnymi problemami natury psychicznej. W terapii zakłada się, że istnieje silny związek między tym, co myślimy a emocjami i zachowaniem. Myśli i przekonania są zwykle adaptacyjne i pomagają radzić sobie z codziennymi trudnościami. Jednakże w sposobie myślenia każdego człowieka pojawiają się specyficzne zniekształcenia, które są głównym źródłem trudności i zaburzeń psychicznych. Dysfunkcjonalne, czyli nieadaptacyjne myślenie powoduje pogorszenie samopoczucia, wywołuje negatywne emocje i wzmacnia niepożądane zachowania. Leczenie polega więc przede wszystkim na pracy nad sposobem myślenia i przekonaniami, które mogą utrudniać funkcjonowanie lub adaptowanie się do sytuacji i rozwiązywanie bieżących problemów.

 

Terapia poznawczo-behawioralna została skrupulatnie przebadana przez naukowców. Jej skuteczność wykazuje ponad 500 badań naukowych. Największą skuteczność wykazano w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych czy zaburzeń snu. W wielu krajach jest wykorzystywana jako metoda leczenia tzw. pierwszego wyboru.

 

Co warto wiedzieć o psychoterapii poznawczo-behawioralnej:

  • terapia jest zawsze dostosowana do problemu,

  • terapia jest ograniczona w czasie i krótkoterminowa,

  • sesje terapii są ustrukturyzowane,

  • terapia opiera się o stworzony wspólnie z pacjentem model problemu (w terapii nazywany konceptualizacją),

  • terapia jest zorientowana na ustalony wspólnie cel,

  • bardzo ważna i niezbędna w procesie zmiany jest relacja terapeutyczna,

  • istotne dla efektów terapii jest aktywne uczestnictwo w procesie terapeutycznym zarówno podczas sesji jak i pomiędzy nimi (praca osobista),

  • w terapii skupiamy się na teraźniejszości biorąc pod uwagę jaki wpływ ma na nią przeszłość,

  • w terapii ważna jest psychoedukacja, dzięki której po zakończeniu terapii pacjent wyposażony jest w wiedzę i umiejętności pomocne w sytuacji kryzysu,

  • terapia poznawczo-behawioralna uczy rozpoznawać, weryfikować i podważać dysfunkcjonalne myśli i przekonania.